ΟΙ ΡΟΚ ΣΤΑΡ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ: ΟΤΑΝ ΤΟ ΛΑΟΥΤΟ ΕΙΧΕ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΝΑ «ΦΛΕΓΕΤΑΙ»

 

 Ποιος είπε ότι η ηλεκτρική κιθάρα εφηύρε την επανάσταση; Πολύ πριν τα στάδια γεμίσουν με ενισχυτές και φώτα νέον, υπήρχε ένας άλλος ήρωας, ένας περιπλανώμενος μάγος των λέξεων και των ήχων: Ο ΒΑΡΔΟΣ. Σε μια εποχή που η ιστορία γραφόταν με το μελάνι της μνήμης, ο Βάρδος ήταν ο απόλυτος

JOHN DOWLAND

 

Ο JOHN DOWLAND δεν ήταν απλώς ένας μουσικός της αυλής. Ήταν ο πρώτος που μας έμαθε ότι μπορείς να «shred-άρεις» ακόμα και όταν η καρδιά σου ραγίζει. Η κληρονομιά του είναι η απόδειξη ότι η αληθινή δεξιοτεχνία δεν παλιώνει ποτέ. Είναι μια φλόγα που περνά από το λαούτο στην κιθάρα και από εκεί στο άπειρο. Κάθε φορά που ένας μουσικός απομονώνεται στο δωμάτιό του και προσπαθεί να «δαμάσει» ένα δύσκολο σόλο για να εκφράσει τον εσωτερικό του πόνο, επαναλαμβάνει την ιεροτελεστία του Dowland. Η μουσική του είναι η γέφυρα των αιώνων, ένας ήχος που ξεκινά από το σκοτάδι της Αναγέννησης και φτάνει μέχρι το σήμερα, θυμίζοντάς μας πως το θάρρος της έκφρασης είναι η μόνη παγκόσμια γλώσσα.

Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΕΝΟΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΚΟΥ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ

Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που έζησε πριν από 400 χρόνια να μιλάει απευθείας στην ψυχή ενός σύγχρονου ακροατή; Ο JOHN DOWLAND δεν έγραψε απλώς τραγούδια· χαρτογράφησε την ανθρώπινη θλίψη και την έντυσε με μια δεξιοτεχνία που ξεπερνά τα όρια του χρόνου.

Σχόλια

Σαν άρχισα τα «Σχόλια» στο Τρίτο το 78, δεν είχα αποσαφηνίσει μέσα μου ούτε το ύφος της

γραφής τους, ούτε καλά-καλά τους στόχους μου. Γνώριζα βέβαια πως θάπρεπε να ξεκινήσω απ την πραγματικότητα του τόπου μας, αλλά όχι με τον τρόπο της «βραδυνής» και «μεσημβρινής» παραδημοσιογραφίας -τρόπος και είδος γραφής που απεχθάνομαι από νέος και περιφρονώ.

Σχόλιο με σχόλιο λοιπόν σχημάτιζα τον τρόπο, τη γραφή και το επίπεδο μέσα απ το οποίο έβλεπα τον νεοελλαδικό κόσμο μας και επικοινωνούσα ολοένα με ένα πλατύτερο κοινό ή καλλίτερα με ένα μεγαλύτερο κοινό, γιατί ποτέ είναι αλήθεια δεν υπήρξα κατάλληλος για το πλατύ κοινό. Φυσικά επικοινωνούσα με όλους, εκτός από τους παραδημοσιογράφους και τον αρμόδιο υφυπουργό -ανίκανους, για μια οποιαδήποτε επικοινωνία.

Η ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ (ORAL THEORY) ΚΑΙ ΟΙ ΟΜΗΡΙΔΕΣ

 

Η Προφορική Θεωρία (ORAL THEORY), που θεμελιώθηκε από τους μελετητές MILMAN PARRY (ΜΙΛΜΑΝ ΠΑΡΙ) και ALBERT LORD (ΑΛΜΠΕΡΤ ΛΟΡΝΤ), έφερε επανάσταση στον τρόπο που κατανοούμε την ομηρική ποίηση. Σύμφωνα με αυτήν, ο ΟΜΗΡΟΣ και οι διάδοχοί του, οι ΟΜΗΡΙΔΕΣ, δεν αποστήθιζαν ένα γραπτό κείμενο, αλλά «συνέθεταν κατά την εκτέλεση» (composition-in-performance).

Οι ΟΜΗΡΙΔΕΣ χρησιμοποιούσαν ένα σύστημα που έμοιαζε με ζωντανή γλώσσα: