Οι άνθρωποι-κούκλες δεν είναι άντρες
Είναι φτιαγμένοι από κώλο και γυαλί
Το δέρμα μας είναι πηλός και βαμμένο μπλε
Το κεφάλι μας μπορεί να αποσπαστεί
Είμαστε αγάλματα με σφυγμό
Είμαστε τέχνη που μπορείς να γαμήσεις
Οι άνθρωποι-κούκλες είναι σιωπηλοί
Τι υπάρχει να ειπωθεί;
Η τέχνη δεν ερμηνεύει τον εαυτό της
Υπάρχουν άντρες που έχουν μια μέρα να σώσουν
Είμαστε πίνακες με πόδια
Είμαστε τέχνη που μπορείς να γαμήσεις
[Ρεφρέν]
Πιείτε τις κούκλες
Πόδια ανοιχτά σαν βούτυρο
Είμαστε σύζυγος, πόρνη, ερωμένη, υπηρέτρια, μητέρα
Η ομορφιά και ο αγοραστής, πάρτε αυτή που ουρλιάζει επειδή
Μια γυναίκα που δεν το θέλει είναι πολύ πιο καυτή από μια που το θέλει
[Μετά το ρεφρέν]
Σύζυγος, πόρνη, ερωμένη, υπηρέτρια, μητέρα
Σύζυγος, πόρνη, ερωμένη, υπηρέτρια, μητέρα
[Στροφή 2]
Οι άνθρωποι-κούκλες είναι ζωντανοί
Ή έτσι λένε
Δεν μπορείς ποτέ να εμπιστευτείς
Ποτέ μην εμπιστεύεσαι την τέχνη στις μέρες μας
Το να σε θαυμάζουν παίρνει προτεραιότητα από το να θαυμάζεις
Το να σε επιθυμούν παίρνει μεγαλύτερη σημασία από το να επιθυμείς
[Ρεφρέν]
Πιείτε τις κούκλες
Πόδια ανοιχτά σαν βούτυρο
Είμαστε σύζυγος, πόρνη, ερωμένη, υπηρέτρια, μητέρα
Η ομορφιά και ο αγοραστής, πάρτε αυτή που ουρλιάζει επειδή
Μια γυναίκα που δεν το θέλει είναι πολύ πιο καυτή από μια που το θέλει
[Γέφυρα]
Μπογιά ξεπροβάλλει από πάνω μας σαν πυραύλοι
Βγήκαμε κατευθείαν μέσα από μια φαντασίωση, με τις λέξεις ακόμα κολλημένες στις τσέπες μας
Η ομορφιά και ο αγοραστής, πάρτε αυτή που ουρλιάζει επειδή
Μια γυναίκα που δεν το θέλει είναι πολύ πιο καυτή από μια που το θέλει
[Φινάλε]
Οι άνθρωποι-κούκλες εξαφανίστηκαν
Δεν ξέρουν τι συνέβη
Κοίταξαν κάτω από τις φούστες μας ένα πρωί
Αλλά το μόνο που είδαν ήταν σκουλήκια
Χτυπάνε το κεφάλι τους στον τοίχο
Γάμησαν την τέχνη εκείνο το απόγευμα
Οι κούκλες τρέχουν και γελούν μαζί
Κολυμπώντας στο γάλα του φεγγαριού
Σύζυγος, πόρνη, ερωμένη, υπηρέτρια, μητέρα
Σύζυγος, πόρνη, ερωμένη, υπηρέτρια, μητέρα
Σύζυγος, πόρνη, ερωμένη, υπηρέτρια, μητέρα