ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΩΝ GRIOTS

 

Η Δυτική Αφρική δεν είναι απλώς μια γεωγραφική περιοχή· είναι ένας πνευματικός χώρος όπου ο ήχος και ο λόγος αποτελούν τη συγκολλητική ουσία της κοινωνίας. Στις εκτάσεις που κάποτε κάλυπταν οι αυτοκρατορίες του Μάλι, του Σονγκάι και της Γκάνας, η μουσική αναπτύχθηκε ως ένα σύνθετο σύστημα διατήρησης της μνήμης, πολιτικής διπλωματίας και θρησκευτικής έκφρασης.

1. Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ GRIOTS

Στην καρδιά της παράδοσης των λαών Mandinka, Wolof και Bambara βρίσκεται ο Griot (ή Jali). Ο θεσμός αυτός δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα, αλλά μια κληρονομική κάστα. Ο Griot γεννιέται μέσα στην παράδοση. Από την παιδική του ηλικία, διδάσκεται όχι μόνο πώς να παίζει ένα όργανο, αλλά και τα χιλιάδες γενεαλογικά δέντρα, τους νόμους των προγόνων και τα επικά ποιήματα των βασιλέων.

Ο Μύθος του Sundiata Keita

Ο πιο καθοριστικός μύθος για τη μουσική της περιοχής είναι το Έπος του Sundiata. Ο Sundiata Keita, ο

ιδρυτής της Αυτοκρατορίας του Μάλι τον 13ο αιώνα, λέγεται ότι είχε δίπλα του τον Balla Fasséké, τον πρώτο επίσημο Griot της δυναστείας των Keita. Ο μύθος λέει ότι ο Fasséké ανακάλυψε το ιερό Balafon του μάγου-βασιλιά Soumaoro Kanté. Όταν ο Fasséké άγγιξε το όργανο, ο ήχος ήταν τόσο μαγικός που ο Soumaoro τον ανάγκασε να μείνει κοντά του. Τελικά, ο Fasséké έγινε ο συνδετικός κρίκος που βοήθησε τον Sundiata να ενώσει τις φυλές του Μάλι. Από τότε, κάθε βασιλιάς και κάθε ευγενής οικογένεια όφειλε να έχει έναν Griot για να καταγράφει τα κατορθώματά της.