ΟΙ BIWA HŌSHI: ΟΙ ΤΥΦΛΟΙ ΡΑΨΩΔΟΙ ΤΟΥ ΠΕΠΡΩΜΕΝΟΥ

 

1. Η Κοινωνική τους Θέση και ο Ρόλος του Μοναχού

Από την περίοδο Heian (794–1185), οι τυφλοί στην Ιαπωνία συχνά δεν είχαν άλλο τρόπο επιβίωσης εκτός από τη μουσική, το μασάζ ή τον εξορκισμό.

• Η Αμφίεση: Παρόλο που δεν ήταν χειροτονημένοι βουδιστές μοναχοί με την πλήρη έννοια, ξύριζαν το κεφάλι τους και φορούσαν μοναχικούς χιτώνες. Αυτό τους έδινε μια «ιερή ασυλία» και τους επέτρεπε να περιπλανώνται ελεύθερα σε μια εποχή αυστηρών κοινωνικών περιορισμών.

• Πνευματική Αποστολή: Πίστευαν ότι οι τυφλοί είχαν μια ιδιαίτερη εσωτερική όραση. Η μουσική τους δεν ήταν ψυχαγωγία, αλλά chinkon (καταπράυνση των πνευμάτων). Χρησιμοποιούσαν την Biwa για να ηρεμήσουν τα οργισμένα πνεύματα των ηττημένων πολεμιστών που, σύμφωνα με την παράδοση, προκαλούσαν συμφορές και αρρώστιες.

2. Το Έπος Heike Monogatari

Ο ρόλος των Biwa Hōshi εκτοξεύθηκε μετά τους πολέμους Genpei (1180–1185).

• Η Αφήγηση της Πτώσης: Συνέθεσαν και διέδωσαν το Heike Monogatari, την ιστορία της ανόδου και της τραγικής πτώσης της φατρίας Taira.

• Το Ύφος "Heikyoku": Ανέπτυξαν ένα μοναδικό στυλ ψαλμωδίας. Η Biwa δεν έπαιζε συνεχή μελωδία, αλλά παρεμβαλλόταν με απότομα, κρουστικά χτυπήματα ανάμεσα στους στίχους για να τονίσει τη δραματικότητα: τον ήχο των σπαθιών, το χλιμίντρισμα των αλόγων ή τον θρήνο των γυναικών.

3. Η Συντεχνία Tōdō-za

Με τον καιρό, οι τυφλοί μουσικοί οργανώθηκαν σε μια πανίσχυρη κρατική συντεχνία, την Tōdō-za.

• Ιεραρχία και Προστασία: Η συντεχνία είχε αυστηρή ιεραρχία με τίτλους όπως Zatō και Kengyō. Είχαν το αποκλειστικό προνόμιο να παίζουν Biwa και Shamisen, προστατεύοντας τα μέλη τους από τον ανταγωνισμό και τη φτώχεια.

• Εκπαίδευση: Η μετάδοση της γνώσης γινόταν προφορικά από δάσκαλο σε μαθητή. Ο μαθητής έπρεπε να απομνημονεύσει χιλιάδες στίχους και περίπλοκα μουσικά μοτίβα χωρίς τη χρήση κειμένου, βασιζόμενος αποκλειστικά στην ακοή και την αφή.

---

Η ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ

Οι Biwa Hōshi επηρέασαν άμεσα τον τρόπο που κατασκευάζεται η Biwa:

• Ανθεκτικότητα στην Περιπλάνηση: Οι Biwa τους έπρεπε να είναι στιβαρές για να αντέχουν τις κακουχίες του δρόμου και τις καιρικές αλλαγές.

• Αίσθηση Αφής: Τα υπερυψωμένα τάστα (frets) σχεδιάστηκαν έτσι ώστε ένας τυφλός μουσικός να μπορεί να εντοπίζει τις νότες με απόλυτη βεβαιότητα, χρησιμοποιώντας την πίεση των δακτύλων για να δημιουργήσει μικροτονικές αλλαγές που αντικαθιστούν τις "χαμένες" οπτικές πληροφορίες.

---

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1. DE FERRANTI H., THE BIWA BARDS: THE HISTORY AND THEORETICAL FRAMEWORK OF A JAPANESE NARRATIVE TRADITION, HARVARD UNIVERSITY PRESS, 2000.

2. GROEMER G., THE TŌDŌ-ZA: A GUILD OF BLIND MUSICIANS IN EDO JAPAN, MONUMENTA NIPPONICA, 2001.

3. MATSUMIYA S., TRADITIONAL MUSICAL INSTRUMENTS OF JAPAN, TOKYO ART PRESS, 2014.

4. MORITA T., THE PERFORMANCE OF HEIKE MONOGATARI, UNIVERSITY OF TOKYO PRESS, 2015.