MINNESÄNGER ΚΑΙ MEISTERSINGER: ΑΠΟ ΤΟ ΙΠΠΟΤΙΚΟ ΠΑΘΟΣ ΣΤΗΝ ΑΣΤΙΚΗ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ

Η γερμανική παράδοση των "Φυλάκων της Μνήμης" χωρίζεται σε δύο μεγάλες, διαδοχικές περιόδους που αντανακλούν την αλλαγή της ίδιας της ευρωπαϊκής κοινωνίας: την εποχή των ιπποτών (Minnesänger) και την εποχή των τεχνιτών (Meistersinger).

ΟΙ MINNESÄNGER: ΟΙ ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΗΣ "ΥΨΗΛΗΣ ΑΓΑΠΗΣ" (12ος - 14ος ΑΙΩΝΑΣ)

Οι MINNESÄNGER ήταν οι Γερμανοί ομόλογοι των Τροβαδούρων. Η λέξη προέρχεται από το Minne, που σημαίνει μια βαθιά, πνευματική ανάμνηση και αφοσίωση.

Η Φιλοσοφία της Hohe Minne: Δεν επρόκειτο για έναν απλό έρωτα, αλλά για μια ηθική άσκηση. Ο ιππότης-ποιητής εξυμνούσε μια κυρία ανώτερης τάξης, γνωρίζοντας ότι ο έρωτάς του θα παρέμενε ανεκπλήρωτος. Αυτή η στέρηση θεωρούνταν πηγή πνευματικής ανύψωσης και ευγένειας.

WALTHER VON DER VOGELWEIDE: Ο σπουδαιότερος της περιόδου. Ταξίδευε από αυλή σε αυλή, κουβαλώντας τη "μνήμη" της γερμανικής γλώσσας. Το τραγούδι του Under der linden (Κάτω από τις φιλύρες) παραμένει αριστούργημα τρυφερότητας.

WOLFRAM VON ESCHENBACH: Ο δημιουργός του Parzival. Μέσα από το τραγούδι του, διέσωσε τον μύθο του Αγίου Δισκοπότηρου, συνδέοντας την ποίηση με τον χριστιανικό μυστικισμό.

ΟΙ MEISTERSINGER: ΟΙ ΜΑΣΤΟΡΟΙ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ (15ος - 16ος ΑΙΩΝΑΣ)

Καθώς τα κάστρα παρήκμαζαν, η τέχνη πέρασε στις πόλεις. Οι MEISTERSINGER

(Αρχιτραγουδιστές) μετέτρεψαν το τραγούδι σε επάγγελμα και συντεχνία.

Η Σχολή και η Ιεραρχία: Στις πόλεις όπως η Νυρεμβέργη, η ποίηση διδασκόταν ως τέχνη (Handwerk). Ένας μαθητής έπρεπε να περάσει από τα στάδια του Τραγουδιστή και του Ποιητή για να ονομαστεί "Μάστορας" (Meister), συνθέτοντας μια εντελώς νέα μελωδία.

Το Tabulatur: Ένας αυστηρός κώδικας κανόνων. Κατά τους διαγωνισμούς, οι Merker (Κριτές) σημείωναν κάθε λάθος στη ρίμα ή στον τονισμό πίσω από μια κουρτίνα.

HANS SACHS: Ο εμβληματικός υποδηματοποιός της Νυρεμβέργης. Έγραψε πάνω από 6.000 έργα, χρησιμοποιώντας τις ιστορίες του (Schwank) για να διδάξει και να σατιρίσει την κοινωνία της εποχής του.

ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

FIEDEL (ΦΙΝΤΕΛ): Το κατεξοχήν όργανο των Minnesänger. Ένας πρόγονος του βιολιού που συνόδευε τη φωνή με μελωδικές γραμμές.

LUTE (ΛΑΟΥΤΟ): Χρησιμοποιούνταν για να δίνει τον ρυθμό και το αρμονικό υπόβαθρο στις επικές αφηγήσεις.

ZITHER (ΤΣΙΤΕΡ): Πολύ δημοφιλές στους Meistersinger, καθώς ο οικείος ήχος του ταίριαζε στις

συγκεντρώσεις των αστών τεχνιτών.

Αυτοί οι "Φύλακες της Μνήμης" διασφάλισαν ότι η γερμανική παράδοση δεν θα χανόταν, μετατρέποντας τον λόγο και τη μουσική σε έναν αδιάρρηκτο συνδετικό κρίκο μεταξύ του ιπποτικού παρελθόντος και του αστικού μέλλοντος.