Ο JOHN DOWLAND δεν ήταν απλώς ένας μουσικός της αυλής. Ήταν ο πρώτος που μας έμαθε ότι μπορείς να «shred-άρεις» ακόμα και όταν η καρδιά σου ραγίζει. Η κληρονομιά του είναι η απόδειξη ότι η αληθινή δεξιοτεχνία δεν παλιώνει ποτέ. Είναι μια φλόγα που περνά από το λαούτο στην κιθάρα και από εκεί στο άπειρο. Κάθε φορά που ένας μουσικός απομονώνεται στο δωμάτιό του και προσπαθεί να «δαμάσει» ένα δύσκολο σόλο για να εκφράσει τον εσωτερικό του πόνο, επαναλαμβάνει την ιεροτελεστία του Dowland. Η μουσική του είναι η γέφυρα των αιώνων, ένας ήχος που ξεκινά από το σκοτάδι της Αναγέννησης και φτάνει μέχρι το σήμερα, θυμίζοντάς μας πως το θάρρος της έκφρασης είναι η μόνη παγκόσμια γλώσσα.
Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
ΟΙ GOZE: ΟΙ ΤΥΦΛΕΣ ΜΟΥΣΕΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΚΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ
Στην παραδοσιακή Ιαπωνία, μια ομάδα γυναικών κατάφερε να μετατρέψει το σκοτάδι της όρασης σε ένα λαμπρό φως πολιτισμού. Οι GOZE (瞽女) ήταν τυ...
-
Υπάρχει μια τέχνη, αρχαία όσο και η ίδια η ομιλία, που δεν γράφεται σε βιβλία ούτε χαράσσεται σε πέτρα. Είναι η τέχνη του να «πλέκεις» τις...
-
Η ιστορία της ελληνικής μουσικής είναι μια διαδρομή γεμάτη συγκρούσεις, καινοτομίες και μια επίμονη, σχεδόν εμμονική, προσπάθεια επιβολής «ή...
-
Η τσελέστα (celesta) αποτελεί ένα ιδιαίτερο πληκτροφόρο κρουστό όργανο, το οποίο έκανε την εμφάνισή του στο Παρίσι το 1886 από τον εφευρέτη...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου