Ο JOHN DOWLAND δεν ήταν απλώς ένας μουσικός της αυλής. Ήταν ο πρώτος που μας έμαθε ότι μπορείς να «shred-άρεις» ακόμα και όταν η καρδιά σου ραγίζει. Η κληρονομιά του είναι η απόδειξη ότι η αληθινή δεξιοτεχνία δεν παλιώνει ποτέ. Είναι μια φλόγα που περνά από το λαούτο στην κιθάρα και από εκεί στο άπειρο. Κάθε φορά που ένας μουσικός απομονώνεται στο δωμάτιό του και προσπαθεί να «δαμάσει» ένα δύσκολο σόλο για να εκφράσει τον εσωτερικό του πόνο, επαναλαμβάνει την ιεροτελεστία του Dowland. Η μουσική του είναι η γέφυρα των αιώνων, ένας ήχος που ξεκινά από το σκοτάδι της Αναγέννησης και φτάνει μέχρι το σήμερα, θυμίζοντάς μας πως το θάρρος της έκφρασης είναι η μόνη παγκόσμια γλώσσα.
Τετάρτη 9 Μαρτίου 2016
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
TRANS: Ο ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟΣ ΨΙΘΥΡΟΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΚΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ NEIL YOUNG
Στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής, ελάχιστοι δίσκοι έχουν δεχτεί τόσο σφοδρή κριτική κατά την κυκλοφορία τους και έχουν γνωρίσει τόσο βα...
-
Το «Taranta» δεν είναι ένα απλό παραδοσιακό τραγούδι της Νότιας Ιταλίας· είναι η ζωντανή ηχώ ενός πανάρχαιου, θεραπευτικού τελετουργικού ...
-
ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο ΜΥΘΟΣ ΚΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΖΕΙΜΠΕΚΩΝ Ο θάνατος του συγγραφέα Διονύση Χαριτόπουλου (1947-2026) άφησε ένα δυσαναπλήρωτο κεν...
-
ΜΑΚΗΣ (ΔΗΜΗΤΡΗΣ) ΣΑΛΙΑΡΗΣ (1944–2015) Ο πρωτοπόρος της ελληνικής beat σκηνής, ο ντράμερ του Clapton και ο άνθρωπος που άλλαξε τη νύχτα Ο Μ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου