Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΝΕΡΑΪΔΑΣ ΤΩΝ ΖΑΧΑΡΩΤΩΝ Η πιο εμβληματική στιγμή στην ιστορία της τσελέστας

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΝΕΡΑΪΔΑΣ ΤΩΝ ΖΑΧΑΡΩΤΩΝ

ΣΥΝΘΕΤΗΣ: ΠΙΟΤΡ ΙΛΙΤΣ ΤΣΑΪΚΟΦΣΚΙ (1840–1893)

Το βίντεο που παραθέσατε αποτελεί την πιο εμβληματική στιγμή στην ιστορία της τσελέστας. Πρόκειται για το τρίτο μέρος του Pas de Deux από τη δεύτερη πράξη του μπαλέτου «Ο Καρυοθραύστης» (Op. 71), που έκανε πρεμιέρα το 1892 στην Αγία Πετρούπολη.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΜΕΛΩΔΙΑ

Ο Τσαϊκόφσκι έφερε την τσελέστα στη Ρωσία υπό άκρα μυστικότητα. Το 1891, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού του, είδε το όργανο στο εργαστήριο του Auguste Mustel στο Παρίσι και μαγεύτηκε αμέσως από τον ήχο του.

Ο Στόχος: Ήθελε να αποδώσει μουσικά τον ήχο του νερού που αναβλύζει από ένα σιντριβάνι (όπως περιγραφόταν στο σενάριο του μπαλέτου) και την αιθέρια παρουσία της Νεράιδας των Ζαχαρωτών (Sugar Plum Fairy).

Η Μυστικότητα: Ζήτησε από τον εκδότη του, Jurgenson, να αγοράσει το όργανο και να το στείλει κρυφά στην Αγία Πετρούπολη, ώστε κανένας άλλος συνθέτης (όπως ο Rimsky-Korsakov) να μην προλάβει να χρησιμοποιήσει αυτόν τον καινοτόμο ήχο πριν από αυτόν.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Στην εκτέλεση που βλέπουμε στο βίντεο, η τσελέστα αναδεικνύει όλα τα προτερήματά της:

Το Solo: Μετά την εισαγωγή από το κλαρινέτο, η τσελέστα μπαίνει με μια λεπτή, καθοδική κλίμακα. Ο ήχος είναι ακριβώς όπως τον οραματίστηκε ο συνθέτης: "celeste" (ουράνιος), θυμίζοντας σταγόνες νερού ή κρυστάλλινα στολίδια.

Ο Διάλογος με το Μπάσο Κλαρινέτο: Υπάρχει μια υπέροχη αντίθεση ανάμεσα στον βαθύ, σκοτεινό ήχο του μπάσου κλαρινέτου και τον φωτεινό, υψηλό ήχο της τσελέστας.

Η Πιτσικάτο Συνοδεία: Τα έγχορδα παίζουν pizzicato (τσιμπώντας τις χορδές), ενισχύοντας την αίσθηση του εύθραυστου και του μαγικού που αποπνέει η μελωδία.

ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ;

Χωρίς αυτό το έργο, η τσελέστα ίσως να παρέμενε ένα σπάνιο όργανο του εργαστηρίου. Ο Τσαϊκόφσκι την "επέβαλε" στην παγκόσμια μουσική σκηνή, αποδεικνύοντας ότι ένα κρουστό όργανο μπορεί να έχει την εκφραστικότητα και τη λεπτότητα ενός σολιστικού οργάνου.

«Ο ήχος της είναι κάτι ανάμεσα σε πιάνο και γκλοκενσπίλ... έχει μια θεϊκή ομορφιά». — Πιότρ Ίλιτς Τσαϊκόφσκι